VOOR LEIDERS VAN TEAMS DIE ONDER DRUK STAAN
Je voelt het.
Maar je weet het niet zeker.
De deadlines worden gehaald. De cijfers kloppen. Maar je weet dat je team onder druk staat. Toch twijfel je soms ook. Want je hebt geen bewijs.
HERKEN JE DIT?
Tegenover je zit Ben, al drie jaar je beste kracht. Harde werker, ambitieus, altijd bereid om een stapje extra te zetten. Hij zegt dat alles goed gaat. En hij functioneert ook prima, dus je hebt geen klachten. Maar je mist de energie die hij vroeger uitstraalde.
Soms valt het je op dat hij niet meer opkijkt als er iemand langs zijn bureau loopt, of als er een grapje wordt gemaakt. Hij gaat steeds vaker niet mee lunchen, omdat hij iets af moet maken.
Je vraagt door, hij lacht het weg. Je laat het gaan omdat je het ook niet zeker weet. En eigenlijk ben je wel blij bent dat je er blijkbaar naast zat.
Toch, als je volgende meeting loopt, vraag je je af of je net iets gemist hebt of dat je je aanstelt.
Tom en Iris zitten al maanden in hetzelfde project, zelfde deadlines, zelfde uren. Tom komt elke ochtend fluitend binnen, levert op tijd, klaagt nooit. Iris klaagt bijna elke week dat het te veel is, vraagt vaker om hulp, mist af en toe een deadline.
Je vraagt je af wat dat nou betekent. Is de werkdruk in dit project gewoon te hoog, niet realistisch en is Tom degene die dat toevallig beter verbergt? Of kan Tom het simpelweg beter aan, en moet je Iris wat meer ondersteunen.
En als je eerlijk bent, speelt er nog iets onder, iets wat je nooit hardop zou zeggen. Een klein stemmetje dat Iris een beetje ziet als een zeurpiet. Je voelt je er meteen ongemakkelijk bij zodra je het bij jezelf herkent.
Uiteindelijk heb je geen idee wie van de twee je eigenlijk serieus moet nemen.
Lisa is 27, twee jaar in dienst en degene naar wie iedereen kijkt als het spannend wordt. Elf uur 's avonds nog een update, in het weekend doorgaan met iets waar niemand om vroeg.
Je bent trots op haar. Noemt haar weleens als voorbeeld om te laten zien dat ook de jonge generatie hard kan werken.
Dinsdagmiddag vraagt ze of ze even kan binnenlopen. Je denkt dat ze een nieuw project wil bespreken, maar ze zegt dat ze ontslag neemt. Ze wil meer balans, een leven naast haar werk. Bijna verontschuldigend, alsof zij iets fout heeft gedaan.
Je zoekt terug naar het moment waar het mis is gegaan. Maar dat was er niet. Ze bleef presteren tot de dag dat ze wegging. Je vraagt je af wat je gemist heb en of je het bij een volgend talent wél op tijd zal zien.
Iemand uit je team meldt zich ziek, zijn dokter heeft het woord overspannen genoemd. Je denkt terug aan de laatste weken, de signalen die er wel waren: het teruggetrokken gedrag, het vaker thuis werken, zijn enthousiasme dat er niet meer was.
Je hebt het nog met hem besproken, maar hij zei dat er niets aan de hand was. Dat het thuis even zwaar was met die kleine, maar dat dat vanzelf wel over zou gaan.
Je baalt. "Ik had het kunnen zien," denk je. In plaats daarvan zag je het pas toen het al te laat was.
Je zegt het gewoon.
"Ik denk dat we de deadline moeten verzetten, de druk is te hoog voor mijn team." Iemand aan de overkant van de tafel zegt dat iedereen het zwaar heeft, en dat we er nu even doorheen moeten.
Je hebt niks om tegenin te brengen. Geen concrete cijfers, alleen een gevoel dat je zelf ook niet helemaal kan onderbouwen. Je knikt, en gaat terug naar je team met precies dezelfde druk als daarvoor.
Onderweg terug denk je: “dit gesprek verlies ik altijd”.
WAT ER GEBEURT ALS JE NIETS DOET
Niets doen voelt meestal niet als een keuze. Het voelt als afwachten.
De cijfers blijven goed. Deadlines worden nog steeds gehaald. Er verandert ogenschijnlijk niet veel en dát is precies wat het lastig maakt.
Wat je niet ziet, is dat de belastbaarheid van je mensen ondertussen afneemt, terwijl de prestaties aan de oppervlakte gelijk blijven.
Tegen de tijd dat het wél zichtbaar wordt, in gedrag, verminderde productiviteit, in verzuim, in een opzegging die je niet had zien aankomen, is die belastbaarheid vaak al maanden aan het afbrokkelen. Gedrag is het laatste signaal, niet het eerste.
En dan is het te laat om schade te voorkomen. Dan kan je alleen nog maar proberen te repareren. Vervanging werven en inwerken.
Kennis die vertrekt met de mensen die weggaan. Een team dat de druk van een collega die uitvalt erbij krijgt, boven op de druk die er al was.
Vaak voelt het als dweilen met de kraan open.
En nog steeds kan je niet met vertrouwen naar de directie stappen. Want zonder cijfers blijft het jouw woord tegen hun aanname dat het wel meevalt.
DE WORKLOAD RISK CALCULATOR
Wat kost overbelasting jou nu?
In elk team met een hoge werkdruk zijn mensen die overbelast zijn, ook als je het nog niet ziet.
En overbelasting brengt kosten met zich mee: minder productiviteit, sneller vertrek, langdurige uitval.
Op basis van ervaringscijfers kunnen we een schatting maken van jouw financiële risico voor komend jaar.
Wil je een cijfer met meer onderbouwing en specifiek voor jouw team? Plan dan een Cost Call hieronder.
Bronnen: TNO Arbobalans, ArboNed, SHRM, Verbond van Verzekeraars. Firstbeat Life.
DE COST CALL
Wil jij dit cijfer onderbouwd en specifiek voor jouw team?
In 45 minuten rekenen we het samen uit, op basis van jouw specifieke parameters.
Ik leg je uit hoe de berekening werkt en waar het op gebaseerd is, zodat je snapt waar de data vandaan komt.
Je krijgt aan het eind een concreet cijfer. Of je daarna verder actie wil nemen, is aan jou.
✓ 25 jaar leidinggevende in corporate organisaties - o.a. HEINEKEN en Ahold
✓ Ontwikkelaar van de Workload Risk Curve™ en het Sustainable Performance Programme™
✓ Klinisch gevalideerd HRV stress-herstel meting met Firstbeat Life — geen vragenlijsten, geen zelfrapportage
✓ Gemiddelde klantwaardering 9,4
✓ Net Promoter Score 9,6
